واکسن دو ماهگی سارینا خانوم

عزیزم، در ٢٤/٣/٩٠  اول صبح من و بابا محمد و مامانی منیژه برای واکسن تو رو به درمانگاه فامیلی بردیم. خیلی ناراحت بودم چون شنیده بودم که خیلی درد داره، و ای کاش واکسن رو به من می زدند، ولی چه کنیم که این واکسن برای سلامتی تو بود و باید دردش رو تحمل می کردی.

دو تا واکسن به پاهات زدند و قطره بهت دادند. خیلی گریه کردی و اولین بار بود که این طوری مظلومانه گریه می کردی.چند باری به خاطر گریه هات، من هم گریه ام گرفت و مامانی منیژه ، تو رو از من گرفت تا کمی آروم بشم.

بابا محمد هم چند بار تا ظهر زنگ زد و حالت رو پرسید.

خلاصه بعد از سه روز تونستی پاهات رو حرکت بدهی و دوباره ذوق و خنده های سارینا خانوم به خونه ما برگشت.

الهی مامان فدای اون خنده هات بشه...